[-_-]

εφτά και σήμερα

η ιστορία μου ανάθεσε τον αυστηρό της ρόλο

πεθαίνω στο χειροποίητο φράχτη 

που χτίστηκε σύντομα και θα φυλάσσεται

ώσπου να λυγίσει υπό το βάρος των οστών

τα βήματά μου μπερδεύουν το μέτρημα

η αϋπνία σου υπεραιμική, καλό σημάδι

μερικές μονοσύλλαβες κραυγές από κάτι σαν στόμα

και το πελώριο φάντασμα που ισιώνει τα γόνατα ολονών σας

Ζηλεύεις που εγώ έχω το θάρρος

σε παρηγορεί που εσύ μεταχειρίζεσαι το πότερε

οι αλληγορίες ανάμεσά μας θα μπορούσαν να είναι ατέλειωτες

αλλά καθώς είπα οι ρόλοι μας είναι πολύ συγκεκριμένοι

οφείλεις να πειθαρχείς στους σκηνοθέτες του παραλόγου

καθώς ανέλαβαν την επιμέλεια της κορύφωσης

οφείλω στον τάφο μου να με δολοφονήσεις

να αφήσω την ακοή σου λάσκα

κι ύστερα τις μακρινές μανάδες

πάνω στην ώρα για την επόμενη αποβίβαση

καθώς πλησιάζει στο μέρος σου

ασθμαίνοντας σε κάθε κλαδί που σπάει