ο ουρανός είναι κίτρινος
μου πήραν
το τελευταίο κομμάτι της πόλης που μπορούσε να μου μοιάζει
με μια ράβδο

τα βραδινά μου ταξίδια,
πλέον διαρκούν ένα ευρώ
σαν κάπως η αποστολή μου να ακρίβυνε

σε είδα ήσουν
θαλάσσια νυχτερίδα
ένας απομιμητικός θώκος
μια αδυναμία κωφάλαλη
στον δεξί μου δικέφαλο

και ξαφνικά αρχίζω να εμφανίζομαι
αδιάφανος πλέον
χωρίς λευκό να με ακολουθεί
χωρίς τον βροχή αέρα

γυρνάω από τον εαυτό σου
μια στεγνή σελίδα χρυσού οδηγού
ο έλκος μου
ζάρι
< >
Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Unported License.
Permissions beyond the scope of this license may be available at qooonn@gmail.com.