είχα απάνω μου λέξεις
που τρέχοντας μου 'πεσαν, όχι από τα χέρια
σε μια διεξοδική μεζούρα

κι αναμετρήθηκαν

αδένας είναι
στίγμα στη λάσπη στο λευκό κελί κρυφού ορόφου
ένα χέρι με βρώσιμες παρανυχίδες
μιλημένο
χωρίς να ξέρει ότι το 'θελες
μακαριστό
αλλά να σε κοντεύει αντώνυμο

παράτριμμα είμαστε
κάτι σαν ηδονή σίγουρα πόνος
σίγουρα πίστη
ληστρική
του οτι μας όρθιου
άρα σίγουρα πίστη
< >
Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Unported License.
Permissions beyond the scope of this license may be available at qooonn@gmail.com.